…maar dat wil niet zeggen dat ze veertien jaar lang geen aanzienlijk deel van je leven zijn geweest. Een zachte, witte, halve pers, opvallend rustig en vredelievend, nooit bangig, spint als een motorzaag, miauwt soms als een kikker. Kopje koffie, boekje, en met je vrije hand Charlie aaien omdat hij er gezellig bij ging zitten. Levensgrote tumor in de linkerhelft van zijn gezicht. Het is heel goed mogelijk dat mijn ouders hem, als ze terug zijn van hun lange reis, niet meer terugzien.